Sayısal Temeller · Bölüm X — Sentez ve Başvuru

Modül 39 — Sözlük ve Kaynaklar

Terimler, bu seride kullanıldıkları anlamla açıklanır. Özellikle aynı kısaltmanın farklı alanlarda farklı anlamlara geldiği yerlerde bağlamı korumak gerekir: VAR modeli ile VaR risk ölçüsü gibi.

İskonto
Gelecekteki nakit akışını, ilgili zaman ve risk varsayımları altında bugünkü değere dönüştürme. Modül 01
Bileşik faiz
Her dönemin faizinin sonraki dönemlerde anaparaya eklenmesi. Modül 01
Day count
Faiz tahakkukunda gün sayısının yıl kesrine çevrilme kuralı. Modül 02
Baz puan
Bir yüzde puanın yüzde biri; 1 bp = 0,0001 oran birimi. Modül 02
İskonto faktörü
Belirli vadede ödenecek bir birimin bugünkü değeri. Modül 03
Spot oran
Tek bir vadeye kadar iskonto için kullanılan sıfır kuponlu oran. Modül 03
Forward oran
Bugünkü iskonto faktörlerinden türetilen gelecek dönem oranı; gerçekleşecek faizin garantisi değildir. Modül 03
Bootstrap (eğri)
Fiyatlardan kısa vadeden uzuna ilerleyerek iskonto faktörlerini çıkarma. Modül 03
Durasyon
Fiyatın faiz hareketine duyarlılığını veya nakit akışlarının ağırlıklı zamanını ölçen, tanımına göre farklılaşan ölçü. Modül 04
DV01
Faizde bir baz puan değişim için yaklaşık parasal fiyat değişiminin büyüklüğü. Modül 04
Konveksite
Fiyat–getiri ilişkisinin ikinci türeviyle ilgili eğrilik ölçüsü. Modül 04
NPV
Nakit giriş ve çıkışlarının ortak iskonto oranındaki net bugünkü değeri. Modül 05
IRR
Bir nakit akışının NPV’sini sıfırlayan iç verim oranı; birden fazla olabilir. Modül 05
MIRR
Pozitif ve negatif akışlar için ayrı yeniden yatırım ve finansman oranları kullanan değiştirilmiş iç verim oranı. Modül 05
Koşullu olasılık
Bir olayın gerçekleştiği bilgisi altında başka bir olayın olasılığı. Modül 06
Bayes teoremi
Önsel olasılığı gözlenen kanıtın olabilirliğiyle güncelleyen bağıntı. Modül 06
Rastgele değişken
Bir deneyin sonuçlarını sayısal değerlere eşleyen fonksiyon. Modül 07
Yoğunluk (PDF)
Sürekli değişkende bir aralık üzerinde integrali olasılık veren fonksiyon. Modül 07
Dağılım fonksiyonu (CDF)
F(x)=P(X≤x); bir eşiğe kadar biriken olasılık. Modül 07
Kuantil
Dağılım fonksiyonunun belirli olasılık düzeyine ilk ulaştığı eşik. Modül 07
Serbestlik derecesi
Modele göre bağımsız bilgi miktarını veya dağılım şeklini belirleyen parametre. Modül 07
Beklenti
Tanımlı olduğu durumda olası değerlerin olasılık ağırlıklı ortalaması. Modül 08
Varyans
Ortalamadan kare sapmanın beklenen değeri. Modül 08
Çarpıklık
Tanımlıysa üçüncü merkezî momentin standart sapmanın küpüne oranı. Modül 08
Fazla basıklık
Dördüncü standartlaştırılmış moment eksi 3; normal dağılımda sıfırdır. Modül 08
Gram–Charlier
Referans yoğunluk etrafında momentlerle kurulan seri açılımı; kesildiğinde negatif olabilir. Modül 08
Cornish–Fisher
Kuantilleri çarpıklık ve basıklık yardımıyla yaklaşık düzelten açılım. Modül 08
Kovaryans
İki değişkenin ortalamalarından birlikte sapmasını ölçer; birimlerden etkilenir. Modül 09
Korelasyon
Standartlaştırılmış doğrusal birlikte hareket ölçüsü; bağımsızlık veya nedensellik kanıtı değildir. Modül 09
Kopula
Marjinal dağılımlardan ayrı olarak çok değişkenli bağımlılık yapısını tanımlar. Modül 09
Kuyruk bağımlılığı
Bir değişken uç bölgedeyken diğerinin de aynı uç bölgede olma eğiliminin limit ölçüsü. Modül 09
Merkezi limit teoremi
Uygun koşullarda standartlaştırılmış toplamın dağılımının normale yakınsaması. Modül 10
Büyük sayılar kanunu
Uygun koşullarda örneklem ortalamasının beklentiye yakınsaması. Modül 10
MLE
Gözlenen verinin olabilirliğini en büyük yapan parametre tahmini. Modül 11
Yanlılık
Tahmin edicinin beklentisiyle hedef parametre arasındaki fark. Modül 11
Tutarlılık
Örneklem büyürken tahmin edicinin hedef parametreye yakınsaması. Modül 11
Standart hata
Bir tahmin edicinin örnekleme dağılımındaki standart sapma. Modül 12
Güven aralığı
Tekrarlı örneklemede belirtilen kapsama oranını hedefleyen aralık yöntemi. Modül 12
Bootstrap (istatistik)
Gözlenen örneklemden yeniden örnekleyerek tahmin belirsizliğini yaklaşık ölçme. Modül 12
Sıfır hipotezi (H₀)
İstatistiksel testin başlangıçta doğru kabul ederek dağılım kurduğu önerme. Modül 13
p-değeri
H₀ altında gözlenen kadar veya daha uç bir test istatistiği olasılığı; H₀’ın doğru olma olasılığı değildir. Modül 13
Test gücü
Belirli bir alternatif doğruyken H₀’ı reddetme olasılığı. Modül 13
Tip I hata
Doğru sıfır hipotezini reddetme. Modül 13
Tip II hata
Belirli bir yanlış sıfır hipotezini reddedememe. Modül 13
KS testi (uyum iyiliği)
Ampirik ve referans dağılım fonksiyonları arasındaki en büyük uzaklığı kullanır. Modül 14
KS istatistiği (ayrımcı güç)
Farklı bir büyüklük: iyi ve kötü skor dağılımlarının kümülatiflerinin maksimum dikey farkı, maxt|Fiyi(t)−Fkötü(t)|. Referans dağılıma uyum değil, iki koşullu dağılımın ayrımı ölçülür. Modül 36
Anderson–Darling
Dağılım uyumunu, kuyruklara daha fazla ağırlık vererek ölçen test. Modül 14
Jarque–Bera
Normallik değerlendirmesinde örneklem çarpıklığı ve fazla basıklığı kullanan asimptotik test. Modül 14
Pozitif tanımlı matris
Sıfır olmayan her vektör için xᵀAx>0 sağlayan simetrik matris. Modül 16
Cholesky
Pozitif tanımlı matrisi LLᵀ biçiminde ayıran üçgensel ayrışım. Modül 16
Özdeğer ve özvektör
Bir doğrusal dönüşümün yönünü değiştirmediği vektör ve bu yöndeki çarpan. Modül 17
PCA
Merkezlenmiş verinin en çok varyans taşıyan dik yönlerini bulur. Modül 17
SVD
Matrisi sol/sağ tekil vektörler ve negatif olmayan tekil değerlerle ayrıştırır. Modül 18
Gradyan
Bir fonksiyonun birinci kısmi türevlerinden oluşan vektör. Modül 19
Hessian
İkinci kısmi türevlerden oluşan matris; yerel eğriliği tanımlar. Modül 19
Yerel minimum
Yakın çevresinde daha küçük fonksiyon değeri olmayan nokta. Modül 20
Lagrange çarpanı
Düzenlilik koşulları altında kısıdın gevşemesinin optimum değere marjinal etkisi. Modül 21
Etkin sınır
Verilen riskte en yüksek beklenen getiriyi sunan portföyler kümesi. Modül 21
Brownian hareket
Bağımsız normal artışları ve sürekli yolları olan stokastik süreç. Modül 22
GBM
Oransal değişimi Brownian hareketle modellenen, pozitif başlangıçta pozitif kalan süreç. Modül 22
Itô lemması
Stokastik diferansiyelde ikinci türev düzeltmesini içeren zincir kuralı. Modül 23
OU süreci
Sapması mevcut düzeye doğrusal bağlı olan ortalamaya dönen Gauss süreci. Modül 24
Feller koşulu
CIR sürecinde uygun başlangıçla sıfır sınırına erişimi belirleyen 2κθ≥σ² koşulu. Modül 24
Monte Carlo
Beklenti veya dağılım özelliklerini rastgele senaryolarla yaklaşık hesaplama. Modül 25
VaR
Belirlenen ufuk ve güven düzeyindeki kayıp kuantili; maksimum kayıp değildir. Modül 25
Expected Shortfall (ES)
En kötü 1−α olasılık kütlesinin ortalama kaybı; atomlu dağılımlarda kuantil tanımıyla hesaplanır. Modül 25
PD
Tanımlanan ufuk ve temerrüt tanımı için temerrüt olasılığı. Modül 25
LGD
Temerrüt halinde kaybedilen alacağın oranı. Modül 25
EAD
Temerrüt anında riske açık tutar. Modül 25
EL
Beklenen kredi kaybı; tek dönemli basit modelde PD×LGD×EAD. Modül 25
Ekonomik sermaye
Seçilen risk tanımı ve ufuk altında beklenmeyen kayba ayrılan içsel sermaye; örnekte VaR−EL. Modül 25
ECL
IFRS 9 kapsamında ileriye dönük, olasılık ağırlıklı ve iskonto edilmiş beklenen nakit açığı. Modül 25
Antitetik değişken
Negatif bağımlı tahmin çiftleriyle Monte Carlo varyansını azaltma tekniği. Modül 26
QMC
Düşük ayrışımlı deterministik nokta dizileriyle sayısal entegrasyon yaklaşımı. Modül 26
Durağanlık
Zamana göre değişmeme özelliği; zayıf durağanlık sabit ortalama ve gecikmeye bağlı kovaryans ister. Modül 27
Birim kök
AR dinamiğinde kalıcı şoklar ve uygun koşullarda fark alarak durağanlaşan yapı üreten kök. Modül 27
ADF
Gecikmeli farklarla genişletilebilen Dickey–Fuller birim kök testi. Modül 27
ACF / PACF
Gecikmeli korelasyon ve aradaki gecikmelerin etkisi çıkarılmış kısmi korelasyon. Modül 27
ARIMA
Otoregresyon, fark alma ve hareketli ortalama bileşenlerini birleştiren model. Modül 28
GARCH
Koşullu varyansı geçmiş şok ve varyanslarla modelleyen süreç ailesi. Modül 29
Eşbütünleşme
Durağan olmayan serilerin belirli bir doğrusal birleşiminin daha düşük bütünleşme derecesine sahip olması. Modül 30
KPSS
Seçilen deterministik biçim altında durağanlığı sıfır hipotezi alan test. Modül 30
VAR modeli
Birden çok zaman serisini kendi ve diğer serilerin gecikmeleriyle açıklayan model; risk ölçüsü VaR’dan farklıdır. Modül 31
Lojistik regresyon
İkili hedef olasılığının log-odds’unu doğrusal açıklayıcılarla modelleme. Modül 32
Bagging / boosting
Sırasıyla yeniden örneklenmiş modelleri birleştirme ve ardışık modellerle hataları düzeltme yaklaşımları. Modül 33
Düzenlileştirme
Model karmaşıklığını veya katsayı büyüklüklerini cezalandırarak genellemeyi iyileştirme. Modül 34
Veri sızıntısı
Tahmin anında bilinmeyecek veya testten gelen bilginin eğitim sürecine girmesi. Modül 34
Çapraz doğrulama
Model seçimini eğitim/doğrulama ayrımlarında tekrarlayarak değerlendirme. Modül 34
SHAP / Shapley
Seçilen referans ve değer fonksiyonuna göre model çıktısını toplamsal özellik katkılarına ayırma. Modül 35
PDP / ICE
Bir özelliği değiştirirken ortalama model yanıtını veya tekil gözlem yanıtlarını izleme. Modül 35
ROC / AUC
Eşik boyunca doğru/yanlış pozitif oranları ve ROC altındaki alan; sıralama performansı özeti. Modül 36
Gini (ayrımcı güç)
İkili sıralama bağlamında 2×AUC−1. Seride üç farklı “Gini” geçer ve birbirine karıştırılmamalıdır: (1) buradaki ayrımcı güç Gini’si; (2) karar ağacında bölünme ölçütü olan safsızlık Gini’si, 1−∑pᵢ² (Modül 33); (3) ekonomik eşitsizlik Gini katsayısı. Üçü de ayrı büyüklüktür. Modül 36
gAUC
AUC’nin sıralı çok sınıflı genellemesi: skor sıralaması ile gerçek not sıralaması arasındaki uyumlu çift oranı. İkili AUC komşu notları hiç karşılaştırmadığı için genelde daha yüksek çıkar. Modül 36
PSI
Popülasyon istikrar endeksi: ∑(bᵢ−aᵢ)·ln(bᵢ/aᵢ). Ayrımcı güç değil stabilite ölçüsüdür; yükselmesi modelin sıralama gücünün düştüğü anlamına gelmez. 0,10 ve 0,25 eşikleri yaygın sezgidir, bağlayıcı sınır değildir ve kova sayısına duyarlıdır. Modül 36
Hosmer–Lemeshow
Tahmin edilen olasılığa göre gruplanmış gözlemlerde beklenen ve gerçekleşen sayıları karşılaştıran kalibrasyon testi. Klasik g−2 serbestlik derecesi yaklaşımı her kurguda geçerli değildir; bu seride p-değeri simülasyonla üretilir. Modül 37
Granger nedenselliği
Bir serinin gecikmelerinin, diğerinin kendi geçmişine ek öngörü bilgisi katıp katmadığının testi. Katsayının büyüklüğüne değil sıfırdan ayırt edilebilirliğine bakar; yapısal nedensellik anlamına gelmez. Modül 31
IRF (etki-tepki fonksiyonu)
Bir değişkene verilen birim şokun sistemdeki tüm değişkenlere zaman içindeki yayılımı. Ortogonalleştirilmiş IRF, şok tanımına ve değişken sırasına bağlıdır. Modül 31
ECM (hata düzeltme modeli)
Eşbütünleşik serilerde kısa dönem dinamiğini uzun dönem dengesinden sapmaya bağlayan model. Düzeltme katsayısının negatif ve anlamlı olması dengeye dönüşü gösterir. Modül 30
LIME
Açıklanacak gözlemin çevresinde ağırlıklı örneklem üzerine uydurulan yerel doğrusal vekil model. Açıklama kernel genişliğine ve örneklemeye duyarlıdır; kararlılığı ayrıca test edilir. Modül 35
Cramér–Rao sınırı
Yansız tahmin edicilerin varyansı için alt sınır: n bağımsız gözlemde Var[θ̂] ≥ 1/(n·I(θ)). I(θ) tek gözlemin Fisher bilgisidir. Modül 11
Kalibrasyon
Tahmin edilen olasılık seviyelerinin hedef gerçekleşme olasılıklarıyla uyumu. Modül 37
Tahmin bandı
Verilen model altında gelecekteki gözlem veya sayımın kapsanmasını hedefleyen aralık. Modül 37
Backtesting
Önceden üretilmiş tahminleri sonraki gerçekleşmelerle karşılaştırma. Modül 37
Kupiec testi
VaR aşım olasılığının hedef oranla uyumunu sınayan kapsama testi; bağımsızlığı sınamaz. Modül 37

kaynaklar

Kaynaklar yöntem tanımlarını ve varsayımlarını derinleştirmek içindir. Düzenleyici örneklerde uluslararası standart ile yerel yürürlük ayrılır; matematiksel bir simülatör mevzuat uygunluğunu tek başına değerlendirmez.

104 terim · Yöntem ve içerik gözden geçirme: 21 Eylül 2026. Her yöntemin kapsamı ilgili modüldeki varsayım notuyla birlikte okunmalıdır.