Modül 27 — Durağanlık ve Otokorelasyon
temel fikir
Bir zaman serisi analizinin temel ön koşulu durağanlıktır: ortalama, varyans ve otokovaryans yapısının zaman içinde değişmemesi. Durağan olmayan seriler (rastgele yürüyüş, trend) sahte regresyonlara ve yanıltıcı t-istatistiklerine yol açar. ACF ve PACF grafikleri serinin hangi sürece (WN, AR, MA) uyduğunu görsel olarak ortaya koyar; ADF testi ise durağanlığı istatistiksel olarak test eder.
Ekrandaki birim kök testi sabit terimli, ek gecikmesi sıfır olan Dickey–Fuller regresyonudur: Δyₜ = α + γyₜ₋₁ + εₜ. ADF’nin gecikmeli fark terimleri burada yoktur; kritik değerler yaklaşık referanstır. Trendli veri için deterministik terim seçimi değişmelidir.
Üst: zaman serisi. Alt-sol: ACF. Alt-sağ: PACF. Kesik çizgi: %95 güven bandı ±1.96/√n. Hangi süreci tanıyabiliyorsunuz?
otokorelasyon yorumlama rehberi
ACF ve PACF grafikleri birlikte okunur: AR(p) sürecinde ACF yavaş geometrik sönüm, PACF lag p'de kesilir. MA(q) sürecinde ACF lag q'da kesilir, PACF geometrik sönüm. Rastgele yürüyüşte ACF çok yavaş düşer (neredeyse tüm lags anlamlı). Beyaz gürültüde hiçbir lag güven bandını aşmaz. Bu desen tanıma, Modül 28'deki ARMA model seçiminin temelidir.
Yöntemler ve birincil referanslar: Sözlük ve kaynaklar.