Modül 34 — Düzenlileştirme ve Çapraz Doğrulama
temel fikir
Karmaşık modeller eğitim verisini ezberler (düşük bias, yüksek varyans); basit modeller örüntüyü kaçırır (yüksek bias, düşük varyans). Düzenlileştirme, katsayılara ceza ekleyerek bu dengeyi ayarlar — modeli "küçülmeye" zorlar. Çapraz doğrulama ise hangi ceza seviyesinin (λ) en iyi genelleme yaptığını veri-sızıntısı olmadan seçer. İkisi birlikte aşırı uyumla mücadelenin standart araç setidir.
Ön işleme, değişken seçimi ve hiperparametre araması her eğitim katlamasının içinde yapılmalıdır. Zaman serilerinde rastgele katlama gelecek bilgisi sızdırabilir; geçmişten geleceğe ayrım ve gerektiğinde zaman boşluğu kullanılır.
Yüksek dereceli polinom gürültülü veriye uyduruluyor. Sol: veri + tahmin + gerçek fonksiyon. Sağ: eğitim/test hatası λ'ya göre. λ küçük: aşırı uyum (dalgalı); λ büyük: yetersiz uyum (düz).
Test hatası, eğitim verisiyle aynı süreci izleyen ayrılmış 200 gözlemde ölçülür; etiketler gerçek fonksiyon değil, gürültülü gözlemlerdir. Bu yüzden eğrinin tabanı sıfıra değil σ²’ye yaklaşır — grafikte kesik yatay çizgi. λ ne kadar iyi seçilirse seçilsin indirgenemez gürültü aşılamaz. Buradaki logλ* tek bir test setinin minimumudur; üretimde bu seçim test setine hiç bakılmadan, ikinci sekmedeki çapraz doğrulamayla yapılır.
bias-variance ayrışımı
Test hatası üç bileşene ayrılır: bias² + varyans + indirgenemez gürültü. Düzenlileştirme bias'ı artırırken varyansı düşürür — toplam hatayı minimize eden bir λ noktası vardır. Bu yüzden test hatası eğrisi U-şeklindedir. Soldaki dik kenar (düşük λ) varyans baskın bölge (aşırı uyum); sağdaki yükseliş (yüksek λ) bias baskın bölge (yetersiz uyum). Çapraz doğrulamanın işi bu U'nun dibini güvenilir biçimde bulmaktır.
Yöntemler ve birincil referanslar: Sözlük ve kaynaklar.