ALM Davranışsal Modeller
IRRBB'nin sessiz belirleyicisi. NMD vadesi, erken ödeme oranı, mevduat geçişkenliği — bunların her biri EVE ve NII'yi onlarca milyon TL değiştirebilir. Ve hepsi gözlemlenemeyen bir şeyi, müşteri davranışını, modelliyor.
Neden davranışsal modeller bu kadar kritik?
Sabit faizli 5 yıllık tahvilin IRRBB'deki repricing profili nettir: 5. yılda yeniden fiyatlanır. Ama vadesiz mevduatın repricing profili? Belirsiz. Müşteri yarın çekebilir, 5 yıl tutabilir, faize tepki verebilir, verebilmeyebilir. Bu belirsizliği modellemek zorundayız çünkü vadesiz mevduat Türk bankacılık sisteminin pasif tarafının büyük çoğunluğunu oluşturuyor.
Davranışsal model varsayımı hatalıysa: repricing gap yanlış → EVE ve NII hatalı → IRRBB limitleri yanlış → sermaye yanlış. Bu zincirleme etki, piyasa riski modellerinde çok az modelin tek başına bu kadar büyük etkiye sahip olduğunu gösteriyor.
BCBS ve EBA, davranışsal modeller için yönlendirici ilkeler yayımladı — ama tam standarlaştırma yok. Bu durum hem model özgürlüğü hem de yüksek model riski anlamına gelir.
Non-Maturity Deposit: vade yoksa vade yaratılır
NMD (vadesiz mevduat, notice accounts, bazı kısa vadeli hesaplar) için banka bir davranışsal vade atamak zorunda. Bu vade, mevduatın ne kadar süre bankada kalacağının tahminine dayanır. Modelin çıktısı repricing gap'i ve dolayısıyla EVE'yi doğrudan belirler.
Pass-through: merkez bankası faizi ne kadar mevduata yansır?
TCMB politika faizini 500bp artırdığında bankalar mevduat faizini ne kadar artırıyor? Hemen mi, gecikmeli mi? Her banka için bu oran farklı, piyasa rekabetine ve müşteri profiline bağlı. Bu geçişkenlik katsayısı NII'yi doğrudan belirler.
Erken ödeme: faiz düşünce aktif kaybı
Sabit faizli konut kredisi faiz düştüğünde müşteriye cazip gelir: daha ucuz krediye geçmek için erken öder. Banka açısından negatif convexity — tam da aktifin değerlendiği anda elden çıkıyor. Prepayment modeli bu davranışı tahmin eder.
Türkiye'de konut kredisi piyasası nispeten kısa vadeli ama ticari krediler uzun vadeli sabit faizli olabilir. Erken ödeme davranışı faiz seviyesine, müşteri profili ve rekabete göre değişir.
Davranışsal modeller için kritik validasyon soruları
Bir nesildir ilk kez: hızlı faiz şoku davranışsal modelleri sınadı
Yukarıdaki tüm varsayımlar yıllarca düşük ve durağan faiz ortamında kalibre edildi. 2022-2023'teki tarihsel hızdaki faiz artışları bu modellerin ilk gerçek stres testi oldu — ve birçoğu kırıldı. Validatör için bu, "geçmiş veri yeterli mi?" sorusunun canlı kanıtı:
- Mevduat beta'sı hafife alındı. Düşük faiz döneminde tahmin edilen pass-through katsayıları gerçekleşenin altında kaldı; faiz yükselince mevduat sahipleri beklenenden hızlı ve agresif şekilde daha yüksek getiriye kaydı. NII tahminleri sistematik olarak yanıldı.
- NMD "yapışkanlığı" zayıftı. Vadesiz/çekirdek mevduatın varsayılan uzun davranışsal vadesi tutmadı; dijital kanallar göçü hızlandırdı (2023 banka krizini hatırla — Modül 21). Çekirdek sanılan mevduat çekirdek değildi.
- Korelasyonlar birlikte kötüleşti. Faiz şoku + mevduat çıkışı + tahvil tamponunda değer kaybı aynı anda gerçekleşti — tam da modüldeki "kombine stres" senaryosu, ama gerçek.
Bu sayfadan ne götürmelisin?
- Davranışsal model varsayımı hatalıysa EVE ve NII onlarca milyar TL yanılabilir — IRRBB'nin en büyük model riski burası
- NMD: daha kararlı bölüm uzun vade/EVE etkisi taşır; faize duyarlı bölüm kısa vade/NII etkisi taşır. Basel standart yaklaşımı tavanları: retail transactional 5Y, retail non-transactional 4,5Y, wholesale 4Y
- Pass-through: politika faizinin mevduata yansıması. Yüksek geçişkenlik → NIM sıkışır. Düşük geçişkenlik → banka kısa vadede NIM korur ama müşteri kaybı riski
- Prepayment negative convexity: faiz düşünce tam da aktif değer kazanırken erken ödeme artıyor — kazanç fırsatını kaçırıyor
- Validasyonda: kriz dönemini içeren veri, segment bazlı tahmin, regülasyon sınırında değil veri destekli kalibrasyon
- Kombine stres testi şart: NMD çıkışı + prepayment + faiz şoku aynı anda — modeller birbirini besleyen bir kriz dinamiğinde ayrı ayrı test yeterli değil