Market Risk
24 / 32 · Faz 6

CCR Metrikleri & SA-CCR

Counterparty credit risk'in sermayeye çevrilmesi. SA-CCR Basel'in standart yöntemidir; hangi tarihte ve hangi portföylere bağlayıcı olduğu ulusal uygulamaya göre teyit edilir. Replacement cost ve PFE add-on mantığı validasyonun çıkış noktasıdır.

SA-CCR neden önceki yöntemlerin yerini aldı?

Eski CEM (Current Exposure Method), exposure hesabını çok kaba yapıyordu: netting avantajını tam yakalamıyor, marjin/teminat etkisini modele dahil edemiyordu. SA-CCR 2014 Basel revizyonuyla geldi — daha hassas, risk-sensitif ve netting-aware.

SA-CCR mantığı iki bileşene dayanır: Replacement Cost (RC) — bugünkü MTM pozisyonunu kaybetsek ne kadar kaybederiz? ve Potential Future Exposure (PFE) add-on — gelecekte oluşabilecek ek exposure tahmini. İkisi toplanıp alpha çarpanı ile ölçeklenerek EAD (Exposure at Default) bulunur.

EAD = α × (RC + PFE_AddOn)
SA-CCR için α = 1.4. IMM'de de varsayılan 1.4'tür; yalnızca ayrı denetim onayıyla içsel alfa tahmini ve 1.2 tabanı gündeme gelebilir.

RC = max(V − C, 0) + max(−NICA, 0)
V = portföy MTM · C = teminat (net) · NICA = Net Independent Collateral Amount

PFE = multiplier × AddOn_aggregate
multiplier = min(1, 0.05 + 0.95 × exp((V−C)/(2×AddOn)))

RC: bugünkü exposure maliyeti

RC, karşı taraf bugün temerrüt etse ne kadar kaybedilir sorusunu yanıtlar. Çekirdeği V − C: portföy MTM'i eksi teminat. Teminat eğer MTM'i aşıyorsa RC sıfır olabilir (over-collateralized).

Marjinli işlemler (CSA olan): RC = max(V − C, TH + MTA − NICA, 0). TH = eşik (threshold), MTA = minimum transfer miktarı. Marjinsiz işlemler: RC = max(V, 0) — netting var mı yok mu buna göre.

RC Hesaplayıcı — Marjinli Netting Set
Portföy MTM ve teminat parametrelerini değiştir

PFE add-on: gelecek exposure'un tahminli büyüklüğü

Add-on, her işlem için "adjusted notional × supervisory delta × supervisory factor" formülüyle hesaplanır. Sonra varlık sınıfı bazında (faiz, FX, kredi, hisse, emtia) toplanır. Aynı varlık sınıfı içinde korelasyon avantajı tanınır.

Multiplier PFE'yi aşağı çekebilir: portföy derin negatif MTM'de (banka büyük borçlu) ise gelecekte aynı yönde hareket etmesi daha olası — dolayısıyla PFE düşürülür. Multiplier = min(1, 0.05 + 0.95 × exp(...)).

Asset Class Add-On Tablosu & SA-CCR Supervisory Factors
Basel standart supervisory factor'lar — varlık sınıfı ve vade dilimlerine göre
Varlık Sınıfı Alt Sınıf Supervisory Factor
Faiz (IR) Tüm para birimleri (TL dahil) %0.50
FX Tüm döviz çiftleri %4.00
Kredi (Credit, tek isim) IG (AAA–A) %0.38 – %0.42
BBB %0.54
HY (BB / B) · CCC %1.06 / %1.60 · %6.00
Hisse (Equity) Tek hisse %32
Endeks %20
Emtia Elektrik %40
Diğer emtia %18
Dikkat — sık yapılan hata: SF'lerde vade dilimi ve para birimi (G10/EM) ayrımı yoktur. Faiz SF'i TL dahil tüm para birimlerinde %0.50'dir. Vade etkisi SF'ten değil, süre-ayarlı nominalden (supervisory duration; uzun vadeli IRS'in adjusted notional'ı büyür) ve teminatsız setlerde maturity factor'dan gelir. Kredi SF'i ise vadeye değil rating'e göre kademelenir. Para birimi farkı SA-CCR'a, her para biriminin ayrı hedging set olmasıyla yansır — TL ve USD faiz add-on'ları birbirini netleyemez. Validasyonda doğru sınıf/rating ataması kritik.

Tek işlem için SA-CCR EAD hesabı

Basitleştirilmiş tek işlem senaryosu. Gerçek uygulamada netting set bazında agregasyon var, ama temel mantık aynı. Parametreleri değiştir — her adım görünür.

SA-CCR EAD — Adım Adım Hesap
Tek IRS veya FX Forward işlemi · Netting set tek işlem
₺0M
RC
₺0M
PFE Add-On
₺0M
EAD (α=1.4)
₺0M
RWA (%100 RW)

CEM, SA-CCR ve IMM: ne zaman hangisi?

CEM (Eski)
SA-CCR (Standart)
IMM (İç Model)
Temel Mantık
Add-on factor tabanlı — nominal × basit yüzdeler. Netting: kısmi avantaj. Marjin etkisi yok.
RC + PFE add-on. CEM'e göre netting ve marjin daha anlamlı tanınır; yine de sonuç supervisory factor ve öngörülmüş agregasyonlara bağlıdır.
Monte Carlo simülasyonu ile EE/PFE profili. EPE tabanlı. Hukuken geçerli netting, teminat ve margining ayrıntılı modellenebilir.
Avantajlar
Basit. Hesaplama kolay. Veri ihtiyacı az.
Risk-sensitif. Netting, teminat tam dahil. Operasyonel olarak uygulanabilir.
En risk-duyarlı yaklaşım. İzin verilen kapsamda portföy etkileri ve WWR modellenebilir.
Dezavantajlar / Sınırlar
Kaba — risk duyarsız. Netting avantajı eksik. Marjin yok sayılıyor. Basel III ile aşamalı kaldırılıyor.
Supervisory factor'lar muhafazakâr. Karmaşık ürünleri basitleştiriyor. Model olmasa da veri yükü var.
Model riski yüksek. Denetim onayı, güçlü veri yönetişimi ve önemli sistem yatırımı gerekiyor.
Basel / Türkiye Durumu
CEM: Basel III'te resmi olarak kaldırıldı (SA-CCR ile değiştirildi).
SA-CCR: Basel çerçevesindeki standart yaklaşım. Türkiye'de 2025 BDDK metni taslak statüsünde; bağlayıcı yöntem ve tarih yürürlükteki mevzuattan teyit edilir.
IMM: denetim onayı gerekir; Türkiye'deki kurum bazlı kullanım kapsamı kamuya açık toplulaştırılmış bilgiden kesin çıkarılamaz.

Bu sayfadan ne götürmelisin?

Anahtar çıkarımlar
  • SA-CCR = RC + PFE add-on, α=1.4 çarpanı ile EAD hesabı
  • RC: bugünkü net MTM − teminat. Marjinli işlemlerde TH ve MTA da dahil
  • PFE add-on: adjusted notional × supervisory delta × supervisory factor. SF'te para birimi/vade ayrımı yok (IR %0.50); vade süre-ayarlı nominalden, para birimi ayrı hedging set'ten yansır
  • Multiplier: portföy derin negatifse (banka büyük borçlu) PFE add-on aşağı çekilir. 0.05 floor var
  • Basel standardında CEM'in yerini SA-CCR aldı: netting ve marjin etkisi daha risk-duyarlı tanınır, fakat ekonomik riskin “tam” modeli değildir
  • IMM (iç model): Monte Carlo bazlı, en hassas ama regülasyon onayı gerekiyor. Validasyonun en yoğun ilgilendiği alan
  • Maturity factor & MPOR: marjinli işlemlerde teminat dönemi (margin period of risk — tipik 10 iş günü, anlaşmazlık/illikit durumda uzar) EAD'yi doğrudan büyütür; doğru MPOR ataması validasyonun kritik kontrolü