Backtesting & P&L Attribution
VaR modeli ne kadar iyi? Backtesting bu soruyu gerçek kayıplarla test eder. P&L attribution testi ise modelin riski doğru açıklayıp açıklamadığını ölçer. İkisi birlikte FRTB'nin model onay sürecinin çekirdeğini oluşturur.
Backtesting: modelin sınavı
Backtesting, günlük VaR tahminlerini gerçek günlük P&L ile karşılaştırır. Temel soru basit: Model, kayıpların %1'inin VaR'ı aşmasını bekliyor — gerçekte bu oran nedir?
250 iş günü boyunca %99 VaR hesaplandıysa teorik olarak yaklaşık 2.5 günde VaR aşılması (exception) beklenir. Çok az exception: model fazla muhafazakâr, gereğinden fazla sermaye tutuyor. Çok fazla exception: model riski hafife alıyor, yetersiz sermaye.
Basel III bu sayımı trafik ışığı sistemi ile sınıflandırır. FRTB ise iki ayrı P&L'i karşılaştırır: hypothetical P&L (modelin tahmin ettiği) ve actual P&L (gerçek işlem dahil). Bu fark kritik.
Neden önemli? Backtesting'de asıl karşılaştırılan budur. Portföy değişmedi, sadece piyasa hareket etti — model bunu ne kadar tahmin etti?
Neden farklı? Gün içi işlemler, intraday P&L, yeni ürünler ve operasyonel etkiler dahil. Backtesting için değil, genel performans takibi için kullanılır. FRTB'de APL-HPL farkı P&L attribution testini besler.
Basel trafik ışığı sistemi
250 günlük pencerede exception sayısı belirli eşikleri aşarsa model yetersiz sayılır ve ek sermaye yüklenir. FRTB bu sistemi sürdürmektedir — ama %99 VaR yerine %97.5 ES ile backtesting zorlukları var.
VaR vs gerçek P&L: 250 günlük tablo
Aşağıda simüle edilmiş 250 günlük backtesting grafiği var. Model kalibrasyonu ve piyasa volatilite rejimini değiştirerek exception profilinin nasıl şekillendiğini gör.
FRTB: model P&L'i gerçekten açıklıyor mu?
FRTB'de P&L attribution (PLAT) testi, risk modeli tarafından hesaplanan "risk theoretical P&L" ile hypothetical P&L'i karşılaştırır. Yeterli uyum yoksa model yeterliliği sorgulanır ve bant sistemi devreye girer.
İki temel metrik: Spearman korelasyonu (sıralama uyumu) ve Kolmogorov-Smirnov istatistiği (dağılım uyumu). Her ikisinin de eşikleri geçmesi gerekir.
NMRF: modellenemeyen risk faktörleri
FRTB'nin en kritik yeniliklerinden biri: her risk faktörü "modellable" (RFET testini geçen) ve "non-modellable" (NMRF) olarak ikiye ayrılıyor. NMRF için ayrı stres senaryosu uygulanır ve genellikle çok daha yüksek sermaye yüklenir.
Risk Factor Eligibility Test (RFET) kriteri: son 12 ayda en az 24 gözlem + her 90 günlük dilimde en az 1 gözlem olması gerekir. Bu kriteri geçemeyen faktörler NMRF.
- · Likit olmayan EM döviz opsiyon volatiliteleri
- · Çok uzun vadeli IRS (30Y+) faiz noktaları
- · Egzotik ürünlerin korelasyon parametreleri
- · Nadir işlem gören kredi referansları
Bu sayfadan ne götürmelisin?
- Backtesting: günlük VaR vs gerçek P&L karşılaştırması — exception sayısı modelin kalibrasyonunu test eder
- Trafik ışığı: 0-4 exception yeşil, 5-9 sarı (ek sermaye), 10+ kırmızı (IMA kaybı riski)
- Hypothetical P&L: sabit portföy + piyasa hareketi. Actual P&L: gerçek işlem dahil. Backtesting HPL ile yapılır
- P&L attribution testi (PLAT): risk modeli HPL'i ne kadar açıklıyor? Spearman ve KS metrikleri ile ölçülür
- NMRF: yetersiz veri → modelleme yapılamaz → çok yüksek stres sermayesi. Bankaları likit ürünlere yönlendirir
- Validasyonda: exception kümelenimi (clustering) model yetersizliğinin önemli sinyali — rassal dağılmak yerine kümeli aşımlar kalibrasyon sorununa işaret eder