Standardized vs IRB Yaklaşımı
iki yol, aynı hedef
Önceki sayfada RWA'nın nasıl hesaplandığını gördük. Kredi riski RWA'sı birden fazla izinli yaklaşımla hesaplanabilir. Standart Yaklaşım (SA), düzenleyici sınıflandırma ve risk ağırlıklarını; İçsel Derecelendirmeye Dayalı Yaklaşım (IRB) ise denetim otoritesinin izni altında bankanın bazı içsel risk tahminlerini kullanır.
Hangisini seçeceği bankanın büyüklüğüne, veri altyapısına, regülatör onayına ve stratejik tercihine bağlıdır. İkisi arasındaki seçim yalnızca teknik bir karar değil — model yatırımı, yönetişim yükü ve sermaye avantajı arasında bir denge kurmaktır.
üç yaklaşımın karşılaştırması
dış derecelendirme ve içsel model ilişkisi
Yeni başlayanlar için kafa karıştıran bir nokta: "S&P'nin AAA derecelendirmesi ile bankanın içsel PD modeli arasındaki fark ne?" İkisi farklı dünyadan gelir ama birbirleriyle ilişkilidir.
SA'da izin verilen dış derecelendirmeler, ilgili ulusal uygulama ve maruziyet sınıfına göre risk ağırlığı eşlemesine girdi olabilir; derecelendirilmemiş maruziyetler için ayrı kurallar vardır. IRB'de bankanın içsel derecelendirme sistemi her borçluyu bir risk sınıfına atar ve PD tahminine temel oluşturur.
Tablodaki ağırlıklar ve içsel rating karşılıkları yalnızca öğretim örneğidir; bire bir dönüşüm tablosu değildir. Ana fikir şudur: IRB, aynı maruziyet sınıfındaki borçlular arasında içsel risk farklılaşmasını sermaye hesabına daha doğrudan taşır.
öğretim amaçlı IRB hesaplayıcı
IRB yaklaşımında risk ağırlığı, Vasicek modeline dayanan bir Basel formülüyle hesaplanır. Temel girdiler PD, LGD ve vade. Sezgiyi vermek için basitleştirilmiş versiyon:
Formülü ezberlemek gerekmiyor. Sezgiyi anlamak yeterli: PD arttıkça ve LGD arttıkça risk ağırlığı hızla yükselir. Aşağıda oynayarak gör:
Not: Hesaplayıcı kurumsal formülün eğitim amaçlı bir uygulamasıdır. %100 SA değeri yalnızca karşılaştırma varsayımıdır; düzenleyici hesap veya sermaye tasarrufu tahmini değildir.
output floor: model sonucuna taban
Nihai Basel III paketindeki output floor, model bazlı toplam RWA'nın standart yaklaşımlarla hesaplanan referans RWA'nın nihai olarak %72,5'inin altına inmesini sınırlar. Bu, yalnızca tek bir kredi için IRB ağırlığına uygulanan basit bir tavan değil; bankanın floor kapsamındaki toplam RWA hesabıdır.
Neden? Çünkü bazı bankalar agresif model tasarımıyla RWA'larını çok düşük hesaplıyor, gerçek risk yükleri ile raporlanan sermaye gereksinimleri arasında uçurum açılıyordu. Aynı portföy farklı bankalarda çok farklı RWA üretince karşılaştırılabilirlik de bozuldu.
IRB onayı için yönetişim gereksinimleri
IRB kullanabilmek için sürekli gereksinimlere uymak gerekir. Bunlar validasyon ekibini doğrudan ilgilendirir:
PD ↑ veya LGD ↑ → risk ağırlığı hızla yükselir. Vade uzadıkça da artar.