iki yol, aynı hedef
Önceki sayfada RWA'nın nasıl hesaplandığını gördük. Ama bu hesap iki farklı yolla yapılabilir. İlki — Standart Yaklaşım (SA) — regülatörün belirlediği sabit ağırlıkları kullanır. İkincisi — İçsel Derecelendirme Yaklaşımı (IRB) — bankanın kendi modellerine güvenir.
Hangisini seçeceği bankanın büyüklüğüne, veri altyapısına, regülatör onayına ve stratejik tercihine bağlıdır. İkisi arasındaki seçim sade bir teknik karar değil — model yatırımı, yönetişim yükü ve sermaye avantajı arasında bir denge kurmaktır.
üç yaklaşımın karşılaştırması
dış derecelendirme ve içsel model ilişkisi
Yeni başlayanlar için kafa karıştıran bir nokta: "S&P'nin AAA derecelendirmesi ile bankanın içsel PD modeli arasındaki fark ne?" İkisi farklı dünyadan gelir ama birbirleriyle ilişkilidir.
SA yaklaşımında banka, kurumsal müşteriler için dış derecelendirme kuruluşlarının (S&P, Moody's, Fitch) notlarını kullanarak risk ağırlığını belirler. IRB'de ise dış nota gerek kalmaz — bankanın içsel derecelendirme modeli her müşteriye bir rating atar ve buradan PD hesaplanır.
IRB'nin gücü şurada: aynı "kurumsal kredi" kategorisinde BBB+ müşteriyle B müşteri SA'da aynı %100 ağırlık alır. IRB'de ise PD modeli ikisini net biçimde ayırır — güçlü müşteri daha az sermaye tüketir, riskli müşteri daha fazla.
IRB risk ağırlığı — nasıl hesaplanır?
IRB yaklaşımında risk ağırlığı, Vasicek modeline dayanan bir Basel formülüyle hesaplanır. Temel girdiler PD, LGD ve vade. Sezgiyi vermek için basitleştirilmiş versiyon:
Formülü ezberlemek gerekmiyor. Sezgiyi anlamak yeterli: PD arttıkça ve LGD arttıkça risk ağırlığı hızla yükselir. Aşağıda oynayarak gör:
Not: Bu hesaplama sezgi vermek için basitleştirilmiş bir yaklaşımdır; gerçek Basel IRB formülü birikimli normal dağılım fonksiyonu içerir ve daha karmaşık korelasyon parametreleri taşır.
output floor: IRB'ye tavan
Basel IV'ün getirdiği en önemli değişiklik output floor'dur. IRB yaklaşımıyla hesaplanan RWA, Standart Yaklaşım RWA'sının %72.5'inin altına inemez.
Neden? Çünkü bazı bankalar agresif model tasarımıyla RWA'larını çok düşük hesaplıyor, gerçek risk yükleri ile raporlanan sermaye gereksinimleri arasında uçurum açılıyordu. Aynı portföy farklı bankalarda çok farklı RWA üretince karşılaştırılabilirlik de bozuldu.
IRB onayı için yönetişim gereksinimleri
IRB kullanabilmek için sürekli gereksinimlere uymak gerekir. Bunlar validasyon ekibini doğrudan ilgilendirir:
Düşük PD → Düşük korelasyon → Düşük RW. Yüksek PD → Daha yüksek her şey.